Artikelen van Ger Kwant


Ger Kwant

Over Ger Kwant

Ik ben in 1973 op 14-jarige leeftijd begonnen met zweefvliegen bij de Nijmeegse Aeroclub, haalde in 1975 het ZVB en vloog mijn eerste juniorenwedstrijden op Venlo in 1979 met een clublibelle. Na de NK 2007 in Stendahl ben ik gestopt met actief wedstrijdvliegen. Bij de NijAC geef ik nog instructie, ben technicus en mag op een Nimbus 4T vliegen. In 1998 ben ik betrokken geraakt bij het juniorenvliegen toen ik samen met Francis van Haaff en Frouwke Kuijpers de 1e Junior World Gliding Championchip 1999 organiseerde; het Tulip Tournament. Vanuit de organiserende Stichting Zweefvliegevenementen Nederland zijn we vervolgens doorgegaan met het beschikbaar stellen van een zweefvliegtuig voor junioren. Momenteel zit ik nog steeds als penningmeester in het bestuur, al wordt al het werk voor mij gedaan door Wilco Boer. Nico Koster is als voorzitter samen met onze juniorvliegers het boegbeeld van de Stichting, die nu de beschikking heeft over twee St.Cirrus zweefvliegtuigen Au en Ag; goud en zilver volgens het periodiek systeem. Dit is voor mij de vierde JWGC als teamcaptain na Nitra 2003, Musbach 2011 en Lezno 2013.

Prijsuitreiking en laatste wedstrijddag

Op de Facebookpagina schreven we gisteren dat Ronald dagwinnaar was geworden. Alle files waren ingeleverd en de LAK vlieger uit Litouwen had problemen met zijn file. Door het inleveren van zijn secundaire logger had hij wel een goede file en won de dag net voor Ronald; een gedeelde tweede dagplaats.

Het weer voor de laatste dag is gelijk aan het weer van de eerste wedstrijddag, wat wind uit het zuidwesten, matige blauwe thermiek, lage werkhoogte. Zoals jullie inmiddels weten betekent dit maximaal 3 m/sec stijgen tot ongeveer 7000 ft. De opdrachten zijn bescheiden 360 km race voor de standaard en 3 uur AAT voor de clubbies. Dit betekent ook dat er vandaag van alles kan gebeuren; vooral in de clubklasse waar de verschillen klein zijn. In de standaardklasse lijken de kaarten wel geschud, Mathew Scutter staat 280 punten voor en Robin en die staat weer 145 punten voor op Sebastián Nagel. Geen fouten maken. Toch gaan de standaardklassemannen nog even proberen het bed op te schudden.

Tijdens de vlucht zien we dat Robin en Ronald goed gaan, sneller dan de rest maar komen toch weer vast te zitten in de gaggle met hun Australische shaddow. Op dat moment weet Robin dat zijn kansen voor de dag over zijn en Ronald vliegt uit de gaggle voor de dagwinst, hetgeen dus bijna lukte. Weer prima ploegenspel. Tijdens de laatste kilometers komt Mathew aan de tip van Robin vliegen en balt zijn vuist als vreugdegebaar. De laatste kilometers vliegen ze in de gaggle naar huis, terwijl Ronald een scherp eindschot produceert.

In de clubklasse zetten Nick en Annemiek alles op alles om het verschil te maken. Voor de startlijnopening raken ze elkaar kwijt en op het geplande starttijdstip zit Annemiek heel hoog en heeft het geen zin om op Nick te wachten. Omdat ze relatief vroeg weg is en een goede snelheid weet te maken gokt ze op wat meer afstand in de tweede sector en de gaggle die tijd gaat verliezen in de laatste kilometers. Dit lukt net niet. Nick gaat lekker snel en het lijkt even een topklassering te worden. Helaas gooien de Britten roet in het eten. Door een prima teamprestatie duwen ze een Duitser van het podium af en veroveren ze de eerste en derde plaats in de totaalklassement. Een prachtige prestatie. Nick schuift nog een plaats op in het klassement en wordt 7e. Onze vriendelijke oosterburen winnen gelukkig wel het landenklassement met de Polen op de tweede en de Britten op de derde plaats.

De Poolse vliegers hebben de hele wedstrijd het meeste indruk gemaakt. Veel hoge dagklasseringen, maar op een dag een collectieve strategische fout die hen van de eindoverwinning houdt. Vijf vliegers, 1 aanhanger, 1 (hele mooie) ophaalster en een teamcaptain maakt deze wedstrijd voor hen een Tour de force.

Zelf hebben we het in de eerste dagen laten liggen. Na onze goede trainingsweken kozen wij ervoor om uit te gaan van onze eigen kracht en uit de gaggle proberen te blijven. In de tweede week ging dit goed maar in de eerste twee dagen hebben we hier punten laten liggen. Al met al zijn we tevreden met het resultaat.

Rest ons om iedereen te bedanken voor alle hulp die we hebben gekregen om dit grandioze avontuur mogelijk te maken. De afdeling zweefvliegen, De mensen die ons de zuurstofinstallaties hebben geleend, onmisbaar in dit land. Glider Pilot Shop voor alle ondersteuning met de vluchtcomputers en de koffer met reseve-instrumenten. William en Evelien Stalenburg van Outback Gliding die ons de beschikking gaven over hun hangaar, ons met raad en daad bijstonden en op de een na laatste dag zelfs een van onze vliegers uit de akker haalden. En “at last but not least”: Australian Soaring Center Corowa voor al hun ondersteuning met transport, de trainingsweken, de coaching, de thuisreis en ook de gezelligheid en gastvrijheid in paradijs Corawa. Morgen vliegen we naar “huis”; Corowa. Was het op de heenreis nog een vlucht van wel 480 km, na onze avonturen boven Narromine lijkt het routine as usual. Een kwestie van perspectief zoals alles in dit fantastische land.

Ook dank aan alle vrienden van Tulip, Jan en Robbie Seton en de Gilze zweefvliegclub voor het ter beschikking stellen van de prachtige vliegtuigen welke we 6 weken mochten gebruiken.

Tot ziens in Nederland.

[Reactie plaatsen...] - [Scroll naar boven...]
Onze prestaties worden mede mogelijk gemaakt door
Service Center Terlet

Voorlaatste wedstrijddag

Nog een beetje van slag van het standaardklassesucces van gisteren, zijn we vandaar opgestaan met de gedachte dat het vandaag flink zou waaien, maar niets is minder waar. Lekker zonnetje, weinig wind; een aangename dag met mooie thermiek. Het laatste klopte, het eerste niet. Het weerbericht beloofde een stevig windje, 25 kts grondwind en op grotere hoogte nog wat meer. Met groot Australisch optimisme worden er flinke opdrachten uitgeschreven, want de temps zijn minsten zo optimistisch als de Australiërs zelf.

Bij het starten van de clubklasse zien we de bewolking van het naderende koufront al aankomen, en de bijbehorende wind beginnen we al te voelen. Terwijl we kijken naar klapwiekende clubbies wordt de start van de standaardklasse even uitgesteld om een c-opdracht te kunnen uitschrijven. De clubklasse moet het blijven doen met de (te??) grote A-opdracht. Al voor de startlijnopening worden windsnelheden van 65 km/h op hoogte gemeld en gezien de nadering van de bewolking is het op grote hoogte nog wat heftiger. Onze inschatting is dat niemand thuis gaat komen………. Totdat we de stijgwaarden horen, tot 4 m/sec; misschien gaat de standaardklasse nog wel thuiskomen. De frontale bewolking schuift over en ondanks de dikte hiervan blijft het hieronder nog wel enigszins thermisch. Sneller dan verwacht komen twee Polen en een Brit finishen: 138 km/h voor de winnaar. Meer dan een uur later komt nog een gaggle binnen, welke zo langzaam is dat ze geen snelheidspunten meer krijgen. Ook Robin en Mathew Scutter maken deel uit van deze groep die de gezamenlijke 4e t/m 12e plaats deelt. Geen winst, geen verlies. Het verschil met de nummer drie is iets groter geworden.

In deze standaardklassegaggle zit een clubklasse-Amerikaan die als enige in de klasse rondkomt. De grondwind had in de middag een sterkte van 25 kts met uitschieters naar 35 kts. Op basis hiervan hadden wij op de grond ingeschat dat het een echte afstandsdag zou worden. Met de inkomende hoge bewolking werden de vliegers steeds meer naar het midden van de driehoek gedreven en stranden ze net voor het veld. Nick wordt 8e met nog 38 km te vliegen en Ronald staat 4 kilometer dichter bij Narromine.

Doordat Annemiek wat later startte omdat ze onvoldoende hoogte kon winnen, vloog ze de opdracht vrijwel alleen en na het ronden van het laatste keerpunt kwam ze niet meer tegen de in het noorden nog sterkere wind in. Om 18.00 meldt ze met haar Spot dat ze veilig is geland en op basis van de coordinaten moet de ophaalploeg die al 2/3 van het laatste been tegemoet is gereden haar snel kunnen vinden. Helaas om 22.00 uur het laatste contact met de ophalers dat ze haar nog niet gevonden hebben. Daarna absolute radiostilte van zowel vlieger als ophalers. Pas om 00.30 uur, als we al naar het vliegveld zijn teruggegaan voor assistentie bij het zoeken, krijgen we een verlossend sms-je dat Annemiek een auto op het einde van de paddock ziet. Om 05.30 uur zijn ze thuis.

Kern van het verhaal: wanneer je in West-Europa ” 1e weg rechts zegt” is dat na ongeveer een kilometer, in Polen na 4 kilometer, maar in Australië pas na 20 kilometer op een dirtroad om de volgende dirtroad rechts te vinden, waar je vervolgens ook nog eens 6 kilometer door een bos moet rijden om het begin van de akker te vinden. Gelukkig zijn Henk en Ferdi samen op pad en niet voor een gat te vangen. Om weer 3G contact met ons te krijgen hebben ze wel eerst 30!!!!! km terug moeten rijden om in een plaatsje nieuwe route-info van Tim te krijgen. De door ons gealarmeerde wedstrijdleiding maakte zich niet zo’n zorgen: ze was veilig geland, had dit met de spot gemeld en Annemiek is een verstandige meid die vast niet bij haar vliegtuig weg zou gaan. Het ergste is dat je een nachtje onder je spaceblanket moet slapen………… No worry’s. Andere dimensies in dit land. Annemiek bleef er een stuk rustiger onder dan de rest van ons, maar ja dit is niet haar eerste avontuur van haar in dit land. Over de 400 kilometer ophaaltocht hebben ze twee tanks benzine leeggereden……………

Morgen de laatste dag
Waarvan de resultaten inmiddels op soaringspot staan!!!

[Reactie plaatsen...] - [Scroll naar boven...]
Onze prestaties worden mede mogelijk gemaakt door
Glider Pilot Shop

Tiende vliegdag – 1000 punten

Tja, nog steeds een beetje confused; gisteren mijn eerste levende Kangaroos gezien…….
Daarnaast begint het team ingevlogen te raken. Zowel in de clubklasse als in de standaardklasse horen we dat het teamvliegen goed gaat. Tijdens de vlucht begint het plezier te komen dat we nu al vijf weken als team ervaren. We krijgen meer ervaring met het Australische weer en ook het ruim 100 uur samenvliegen van de afgelopen weken maakt het leven een stuk makkelijker. In beide klassen worden de resultaten beter en constanter.

De circussen zijn de goede keuze geweest om mee te nemen naar Australië, maar het zijn lichte toestellen en Nick, noch Annemiek zijn de zwaarste vliegers waardoor de vleugelbelasting laag is. Zelfs met 20 kg lood zitten ze nog 15 kg onder het referentiegewicht waardoor ze wel 0,4% minder handicap krijgen, maar met het hele goede weer en de hoge steeksnelheden gemiddeld met steken wat verliezen. Ze vliegen dan ook hoofdzakelijk buiten de gaggles wat ze goed afgaat. Gisteren 113 km/h met 880 punten; de winnende LS4 vliegt met 127 km/h rond.

In de standaardklasse zijn de Britten redelijk tevreden met hun 140 km/h over 633 km, totdat er een paar “very rude persons” hun resultaten uploaden. 158,2 km voor Robin en Ronald. Wat er al een paar dagen aan zit te komen, is vandaag gelukt. 100 uur teamvliegen van de afgelopen weken resulteert in een perfecte vlucht pairflying. 2 Seconden verschil op de meet, allebei 1000 punten. Waar de mannen de eerste 2,5 vliegdagen niet harder vlogen dan 185 km/h (mc 5), vanaf nu gaat het gewoon 220 km/h rechtuit. Het gaat hier eigenlijk alleen maar om de sterkte van de thermiekbel. Vandaag wordt tot 7 m/s gedraaid; bij 4 m/sec hoor je “door, door, door”. Vandaag worden er ook nog wat straatjes gevlogen en wanneer Robin aankondigt op final glide te gaan, Ronald vraagt ” weten we dat zeker”, zegt Robin “kijk eens voor je”. Het laatste stukje final glide is wat krap, maar de laatste 96 km is binnen een half uur gevlogen………… Iedereen is wat confuus, de Nederlanders, Australiërs, Britten, Duitsers. Niemand begreep dat je binnen 4 uur een afstand van 633 km kunt vliegen met een standaardklassevliegtuig. Volgens de mannen van See You is het de allersnelste standaardklassevlucht ooit gevlogen tijdens een WK welke is gescored met hun programma (300.000 vluchten geanalyseerd).

s’Avonds zijn we uitgenodigd om te komen eten bij William en Evelien Stalenburg van Outback Gliding, waar we onze vliegtuigen in de hangaar mogen stallen. De stemming is licht euforisch, maar er komen nog twee lastige dagen.

Vandaag (vrijdag) zitten we in een grondwind van 25 kts, gusts tot 35 kts en de vliegers ervaren een wind van 65 km/h op hoogte. De cirruscrews zijn al gaan rijden om halverwege het laatste been te gaan staan met onze ene aanhanger. We verwachten dat het in de clubklasse een afstandsdag wordt. In de standaardklasse zijn de piloten nog optimistisch om de opdracht te voltooien. Inmiddels zitten we onder de middelbare bewolking van het binnenkomende koufront.

De eerste komen net binnen na opdracht 11 nu! Later meer.

[Reactie plaatsen...] - [Scroll naar boven...]
Onze prestaties worden mede mogelijk gemaakt door
Top Meteo

Dag 9: Wedstrijddag 7

Na een stevig onweer vannacht werden we wakker onder 8/8 wolkendek. Dat komt overeen met de voorspelling van vandaag. Een uurtje later zien we blauwe lucht vanuit het zuidwesten en gelijktijdig een sms’je van de wedstrijdleider Adam dat de briefing met drie kwartier is uitgesteld. De wedstrijdleiding wil graag weten wat de nieuwste voorspellingen voor vandaag zijn. Die van gisteravond hebben het over severe thunderstorms ………..

We zitten achter het koufront van vannacht en voor het troglijntje van vanmiddag. Zoals ik gisteren al vertelde: Australiërs worden gelukkig van trogjes, dus ze doen er alles aan om hier gebruik van te maken. Risico’s van buien nemen ze voor lief; sterker……….. kan je lekker hard vliegen. Alles overwegende besluit de wedstrijdleiding om korte opdrachten uit te schrijven; AAT’s van 2,5 uur voor de clubklasse die vooraan staat en de 2 uur voor de standaardklasse.

Toch wel een beetje onder de indruk van het toch wel extreme weer van Narromine, adviseren wij onze vliegers om de risico’s zoveel mogelijk te beperken, met de kans op wat puntenverlies door een vroege start. Maar beter iets te vroeg binnen dan opgesloten door buien en de finish niet meer kunnen halen. In beide klassen wordt dit advies voortvarend opgepakt en zijn ze vroeg op pad. De cumulus ziet er mooi uit, het eerste been gaat goed genoeg, maar de snelheid zit er nog niet helemaal in: 113 km/h voor de clubbies. Op het tweede been worden de bellen beter en komt de vaart erin. Bij het keren in de tweede sector hebben we bij Heineken al het idee dat het goed gaat. De Britten zitten na een half uur latere start te prutsen in de eerste sector en de Australiërs kunnen het stijgen ook niet lekker vinden.

De cumulus spreiden ietwat uit en het wordt moeilijker om het goede stijgen te vinden. Nick en Annemiek zijn op tijd gefinished met goede tijden en Ronald en Robin kunnen in het Noorden van de opdracht wel een goed pad vinden; topsnelheden voor beide heren 133 en 131 km/h, goed voor een tweede en vierde dagplaats vandaag. Nick heeft een derde dagplaats. Annemiek gaat dagelijks steeds beter en schuift steeds verder naar voren; een top tien plaats is binnen bereik.

In het klassement staat Robin nu 3e en Nick 8e met nog drie mooie vliegdagen te gaan. Er kan nog van alles gebeuren; er staan nog wat topvliegers voor en achter hen in het klassement. Het gaat heel spannend worden. Blijf ons volgen.

Oh ja, Nick stond na de finishring buiten en is uit de akker gesleept. Morgen probeert hij het filmpje te uploaden via de WiFi van de aeroclub. Data-MB’s zijn hier onbetaalbaar. Tot morgen.

Quote van de dag: “Never ruin a good forecast by looking out the window”. Gelukkig heeft de wedstrijdleiding dat vandaag wel gedaan.

De resultaten tot dusver: http://www.soaringspot.com/en_gb/jwgc2015/results

Voor morgen vannacht CET (De standaard klasse is aan de beurt): http://www.livetrack24.com/events/jwgc2015

[Reactie plaatsen...] - [Scroll naar boven...]
Onze prestaties worden mede mogelijk gemaakt door
Glider Equipment

Zesde vliegdag

Gisteren zijn we opgestaan met een harde wind en een flinke band bewolking in het zuidwesten. Bij het bestuderen van de weerplaatjes zien we dat dit onderdeel uitmaakt van wat frontale bewolking. Bij de briefing blijkt dat de wedstrijdleiding zich hier niet zo druk over maakt. Bij bewolking hoort een trog en trog is goed, trog is onstabiel en onstabiel is thermiek, als de temperatuur maar hoog genoeg wordt. Een AAT van 5 uur voor de standaardklasse 460/800 km. Voor de clubklasse een 500 km FAI driehoek. Eerste start om 11.30 uur.

De eerste start wordt uitgesteld, een kwartier, een half uur; beide klassen krijgen een B-opdracht. Standaard klasse 4,5 uur AAT met een minimum afstand van 370 km en de clubklasse een andere 500. De laatste wordt uiteindelijk een C-opdracht van 360 km.
Als de startlijn van de standaardklasse om 13.01 open gaat, gaat ook de eerste clubklassekist omhoog. En dit alles onder steeds meer middelhoge bewolking. Bij de Europeanen rijst het vermoeden dat de wedstrijdleiding niemand op de international evening wil hebben, want hoe optimistisch je ook wilt zijn, wij Europeanen begrijpen niet hoe je onder deze bewolking zo ver zou kunnen vliegen.

Zes uur later heeft de standaardklasse er meer dan 500 kilometer op zitten en de snelste heeft 110 km/h. 12 man zijn binnen en een groot deel van de buitenlanders staat een paar km voor de finish. Ronald kwam 200 meter tekort, maar Robin komt binnen; 5e plaats en 4e in het totaalklassement…! De bewolking op het einde van de dag was net iets te dik geworden.

Bijna alle clubbies vliegen en Nick en Annemiek rond en verdienen weer een respectabel aantal punten; 940 en 936. Nick is inmiddels opgeschoven naar de gedeelde 10e plaats totaal. Ze beginnen de slag van het teamvliegen te pakken te krijgen. Annemiek vliegt het grootste deel van de dag voorop en op het derde been zitten ze weer bij elkaar. Ook in de clubklasse is de snelheid weer boven de 100 km/h. Wel even wennen; “slecht weer”…

De international evening was leuk, wat minder Bourgondisch dan in Europa; je mag geen etenswaren invoeren. Wel voldoende mensen om het gezellig en laat te maken. De laatsten van ons team waren om half vijf vanmorgen thuis. Vandaag lekker rustig aan gedaan. Drie films gekeken op het grote scherm, onze landlord was er vandaag even en besloot dat topgun geen topgun is zonder echt geluid. Even het dolby-surround geluid aangezet…

Morgen (woensdag) weerwaarschuwingen voor “severe thunderstorms”. Benieuwd of het wat gaat worden.

Foto Credits: German Junior Gliding Team

[Reactie plaatsen...] - [Scroll naar boven...]
Onze prestaties worden mede mogelijk gemaakt door
Glider Pilot Shop

Verslag wedstrijddag vijf

Gisteren kregen we een sms van de wedstrijdleiding; 1e start 11.30 uur. Een uur eerder dan de andere dagen. We hebben inmiddels al twee dagen AAT’s gehad, dus de kans op een race is groot. Eerste inschatting misschien wel 600 km voor de standaardklasse.

Bij de briefing begint de safety-officer te vertellen dat de Australische wet voorschrijft dat je boven 10.000 ft zuurstof moet gebruiken en dat je op het einde van een goede dag met een lange vlucht op grote hoogte mogelijk hoofdpijn hebt, omdat je te weinig gedronken en gesnoven hebt. Vervolgens worden de opdrachten bekend gemaakt: 611 km race voor de st.klasse en 451 km race voor de clubbies. Morgen staan de klassen andersom en krijgt de clubklasse de grootste opdracht……….. Oh ja, en het weer wordt morgen beter

Bij de vlucht voorbereiding gaan we uit van een maximum van 135 km/ voor de Standaard en 110 km/h voor de clubklasse en worden de uiterste starttijdstip bepaald. Al voor de opening van de startlijn wordt het weer beter en beter en beter……………

Robin kiest ervoor om alleen op pad te gaan en gaat een kwartier na de bedachte starttijd weg. Hij gaat als een speer. De eerste bellen zijn 4 en 5,5 m/sec en niets gaat fout. 145 km/h is heel goed, maar helaas onvoldoende. Het weer wordt nog beter en beter en beter….. een 12 minuten later gestarte groep vliegt met 154 km/h rond. Uiteindelijk zit de basis op 3.600 meter. We horen dat mensen uit de bel weggaan als hij minder dan 3 m/sec wordt………… Dit gaat buiten ons voorstellingsvermogen; behalve voor Ronald. Hij is vandaag 5e met 153 km/h en 989 punten !!

In de clubklasse wordt ook hard gevlogen. De winnaar heeft 127 km/h met een Jantar. Nick doet het ook heel goed met 120 km/h (908 pnt) en Annemiek zit daar niet ver achter 116 km/h.

Morgen weer zo’n mooie dag. De zuurstofflessen liggen klaar om morgenochtend gevuld te worden. De wedstrijdleiding heeft aangekondigd dat ze dinsdag een rustdag overweegt. Morgenavond international evening. Frans de Guise heeft het recept van de “oranjebitter” al opgestuurd.

[Reactie plaatsen...] - [Scroll naar boven...]
Onze prestaties worden mede mogelijk gemaakt door
Top Meteo

verslag wedstrijddag drie

Vanmorgen lijkt Sinterklaas met Black Piet bij ons thuis langs geweest te zijn. Cadeautjes voor het TV-scherm in de huiskamer achtergelaten. Een schoorsteen hebben we alleen in de muziekkamer.

Gisteren hebben Nick en Annemiek het goed gedaan met bijna de maximale 1000 punten. Daar valt dan ook niet meer zoveel over te vertellen. In de standaardklasse vliegt de gaggle even snel als de rest met een lager risicoprofiel. Vraag is dan ook wat moet je doen om het leuk te houden en wat moet je doen om het verschil te gaan maken? Ook vandaag hebben de vliegers samen weer een plan getrokken wat er goed uitziet en terwijl ik dit schrijf in uitvoering wordt gebracht. Twee AAT’s van 3 uur voor de standaardklasse en 3,5 uur voor de clubklasse. Het is vandaag overwegend blauw met hier en daar een cumel en vanaf de tweede sector wat afscherming. Vandaag zijn ze weer op tijd gestart, er wordt gevlogen in een los verband en tot nu toe lijkt het goed te gaan. Tim kan op de grond goed meerekenen door het goede radiocontact dat we vandaag op Heineken hebben.

Gisteren in de clubklasse de jongste dagwinnaar ooit. De Australiër James Nungent is 17 jaar oud en vliegt zijn derde wedstrijd na twee Australische juniorenwedstrijden. Voor alles wat hij hier doet heeft hij nu nog handtekeningen nodig van een volwassene. Hij heeft nog vier JWGC’s te gaan…… Dat belooft wat. Australië heeft sinds 13 jaar een goed juniorenprogramma met een vaste hoofdsponsor die de inschrijfgelden laag houdt. Simon Hacket was vandaag even op bezoek met zijn Pilatus PC-12 turboprop; niet geschikt om te slepen……….

Binnen 10 kilometer rondom Narromine moet rechtsom worden gedraaid. Voor de Europeanen is dat wel even wennen en vanaf morgen worden de loggertraces hierop gecontroleerd. Penalty wordt 2 au$ per bocht voor de Flying doctors. Vanavond gaat een deel van de ploeg in het dorp eten waar de Australiërs een pizzaparty met zweefvliegfilms hebben geregeld.

Vandaag was het goed en homogeen weer; 8.000 ft en 2,5 tot 3,5 m/sec. Doordat ze vroeg zijn gestart staan onze uitslagen ook als eerste op soaringspot. Met 11 ingevoerde st.klasse staat Robin nog steeds tweede met 124,6 km/h en de Tsjechen, Britten en Duitsers ingevoerd. Even wachten op de Aussies en de Polen. Tot nu toe staat Nick 9e met 911 punten. Jammer dat zijn finalglide niet helemaal uitkwam; iets te veel hoogte gepakt in de laatste 3 m/sec bel. Morgen meer.

Oh ja; annex Z is tevoorschijn gekomen; de FAI-vlag is weer eens verdwenen. De wedstrijdleiding zit met smart te wachten op de hints die de locatie van de vlag moet gaan aanwijzen. Adam dreigt met massale buitenlandingen……………. (zal wel grapje zijn)

 

[Reactie plaatsen...] - [Scroll naar boven...]
Onze prestaties worden mede mogelijk gemaakt door
Top Meteo

Wedstrijddag Drie

Bam…… Teamvliegen en een eigen plan loont; elk geval in de clubklasse.
In de standaardklasse komen Robin en Ronald voor de tweede draai laag te zitten, waarbij Robin nog net weg kan vliegen en Ronald opnieuw moet buitenlanden. Balen.

De dagen zijn hier lang. We staan om 07.30 uur op, zijn tussen 09.00 uur en 09.25 uur op het vliegveld en het einde van de dag ligt tussen 21.00 en 22.00 uur. We finishen tussen 17.30 en 18.30 uur, om 19.30 zijn de eersten thuis, gaan koken, met een beetje geluk kunnen we gelijktijdig de vluchtanalyse doen en zijn we om negen uur klaar met de dag. Gisteren was het 10 uur. Maar het heeft uiteindelijk resultaat.

Annemiek en Nick waren steeds aan werk om het teamvliegen op de rit te krijgen, het lukte steeds net niet en dat frustreert. Desondanks kozen ze ervoor om door te zetten. Vandaag lukte het. Na wat lobbyen bij de wedstrijdleider samen met de Duitsers is de opdracht vandaag iets kleiner, waardoor er tijd was voor het bepalen en uitvoeren van een plan. De verwachting was dat de dag kort zou zijn; na 17.00 uur halvering van de stijgwaarden en het beste weer in het uiterste NW in de derde sector van de drie uur AAT. Samen met Tim hebben de vliegers voor de beide klassen het plan gemaakt om vroeg te starten, je niet te laten vangen door de gaggle, de eerste sectoren zo kort-, de laatste sector zo maximaal mogelijk te ronden en vervolgens gebruik te maken van de korter kerende gaggles in derde sector. We love it when a plan works…

Doordat ze laag moesten afvliegen lukte het om bij afvliegen niet op te vallen. Ze hebben de hele opdracht met tweeën gevlogen en de snelheid er goed op gehouden. Het resultaat is een 2e en 5e dagplaats met 991 punten voor Nick en 985 voor Annemiek

In de standaardklasse vliegen Robin en Ronald volgens plan af, maar de rest loopt niet zoals gewenst. Doordat ze laag komen te zitten met de voor Ronald genoemde afloop komt Robin alleen te zitten, voltooit de opdracht met 100 km/h, maar verliest meer dan 200 punten op de winnaar. Natuurlijk evalueren we vanavond weer wat er goed en fout ging, maar voor nu laat ik het hierbij.

Tot morgen

[Reactie plaatsen...] - [Scroll naar boven...]
Onze prestaties worden mede mogelijk gemaakt door
Cloud Dancers

verslag wedstrijddag twee

We beginnen langzamerhand in onze wedstrijdroutine te komen. Het opstaan, douchen en ontbijten heeft zich gesetteled, Robin en Ronald verlaten de mansion een half uur eerder dan de clubbies, omdat zij hun vliegtuigen moeten tanken en de teamcaptain komt steeds krapper aan bij de TC-meetings. Voor de briefing staan de vliegtuigen in de grid, zodat we na de briefing voldoende tijd hebben voor de teambuilding en vluchtvoorbereiding. Doordat Martin drie weken later is gearriveerd heeft hij nog wat verhaaltjes en anekdotes die we nog niet eerder aan elkaar verteld hebben als we bij Heineken tot het moment wachten totdat we naar de strip gaan. Alleen het schrijven van het stukkie is s’avonds niet gelukt, omdat de TC naar een bobo-activiteit mocht; de ontvangst door de burgemeester en de Council.

De 2e wedstrijddag was een lange dag. Vooral een lange dag voor de standaardklasse met een opdracht van 479 kilometer. Met de opening van de startlijn om 1 minuut voor twee en een voorspeld einde thermiek van 18.00 uur is een garantie voor een gigantische gaggle. Alle vliegtuigen ongeveer gelijktijdig weg en het verschil wordt gemaakt op de finalglide.

Ter verhoging van de wedstrijdspanning krijgt Ronald tijdens het starten van de clubklasse een lekke band in de grid. Spannend!!!!!!!! 10 Minuten later staat de kist alweer met een opgepompte band startklaar. Henk en Robbie hadden allang nagedacht over wat te doen en de spullen bij zich in de auto en op de strip. De reservebuitenbanden zijn inmiddels op en we hebben nog maar twee binnenbanden. Zoals Francesco al zei: Australië doet wat met banden. We hebben nieuwe besteld. Halverwege het tweede been houden de cumulus op. Na 2,5 uur zien we op de tracking een gigantische gaggle halverwege het derde been. Net voor het laatste keerpunt veroorzaakt een stubblefire een stevige bel waarbij de vliegers elkaar door de rook nauwelijks kunnen zien. Een aantal vliegers verlaat deze bel dan ook heel snel. De diehearts gaan door tot 2.500 meter. Bij de finish blijken Robin en Ronald 7 minuten later binnen dan de winnaar: 945 punten.

De clubklasse vloog een 100 km kortere opdracht, grotendeels op het parcours van de standaardklasse. Het samenvliegen gaat weer goed, ondanks dat het best wel moeilijk is. Bij de evaluatie tijdens het koken in ons huis trekken we de conclusie dat het eerste been te conservatief is gevlogen. Daarna ging het goed. De finalglide van vandaag ging alweer beter en het verlies is beperkt tot 200 punten.

De grap van de dag is een vlieger die net voor de finishcirkel in de paddock stilstaat, met zijn logger uit zijn kist springt en de cirkel inrent……….. De scorer is gelukkig oplettend. Bij de briefing vandaag werd de stelling geponeerd: “loggers can’t walk”. Tot zover de 2e wedstrijddag.

[Reactie plaatsen...] - [Scroll naar boven...]
Onze prestaties worden mede mogelijk gemaakt door
Cloud Dancers

Eerste wedstrijddag

Vandaag een dag met kleine en grote verliezen. Ronald kan na een slecht eerste pad net niet de bel pakken waarin Robin met 2,7 m/s weg klimt, waarna hij na 35 kilometer buiten staat. Doordat ze als eersten zijn gestart, zit Robin vervolgens alleen in lastige blauwe omstandigheden. Dat gaat hem goed af en hij weet dezelfde snelheid te behalen als de anderen in de gagle of een team. Op 13 km uit, bij het oplijnpunt voor de finish “micowave” komt hij op 240 meter te zitten en moet hij met 0,4 zichzelf uitgraven. Uiteindelijk wordt de bel 1,7 m/s en weet hij thuis te komen. Al met al een goede vlucht, maar met een onvoldoende resultaat; 150 punten achter de winnaar. Hij staat nog wel tussen de favorieten, voor wat dat dan waard mag zijn…

In de clubklasse vliegen Annemiek en Nick goed samen, goede communicatie en t/m het tweede  keerpunt vliegen ze twee uur lang in goede harmonie samen. Bij Heineken horen we dat met genoegen aan. Halverwege het laatste been gaat de snelheid omlaag. Ze kunnen de goede bellen niet meer vinden en staan er alleen voor. Met moeite klimmen ze naar finalglide en even lijkt het zelfs dat Nick het niet ga halen…!!! Uiteindelijk komen ze binnen met de volle 900 punten. Geen slecht resultaat voor een eerste vliegdag onder lastige condities en een redelijk uitgangspunt voor de rest van de wedstrijd. Wat er de laatste 40 minuten net niet goed is gegaan is ondertussen voldoende gespreksstof voor de vluchtevaluatie van vandaag. Onder leiding van Tim en samen met Ronald en Robin komen ze erachter wat de verbeterpunten voor hun samenwerking zijn en uiteindelijk sluiten we de dag weer met een lach af.

Vandaag waren Gerrit en Pamela Kurstjens nog even op Narromine. Zij zijn enige jaren geleden verhuisd naar Australië, hebben een grote boerderij en hebben de oogsten van dit jaar binnen. Ze staan met hun zweefvliegtuigen op een vliegveldje 150 km noordelijk van Narromine, op weg naar Alice Springs of naar iets anders wellicht nog verder en weer terug. Als ze voor de kerst maar weer thuis zijn. Zonder auto, twee vliegtuigen, met een hoop vrienden in Australië vliegen ze samen zo 600 tot 800 km per dag. Vandaag even niet, daarom maar even een bezoekje aan de JWGC.

Het weerbericht van morgen belooft cumulus. Over de windsnelheid zijn de meteo-websites het nog oneens. Tot morgen.

[Reactie plaatsen...] - [Scroll naar boven...]
Onze prestaties worden mede mogelijk gemaakt door
Naviter